Ademnood! In welk jasje loop jij al te lang rond?

Menig professional loopt rond in een behoorlijk strak jasje. En dat bedoel ik vooral figuurlijk.

Het valt me op hoe vaak mijn coachklanten - maar ook ikzelf - zich laten inperken door allerlei ‘moetens’ en ‘maarens’ en gedachtes als ‘dat kan ik niet maken/ niet zeggen/ niet doen’, etcetera.

Dat kun je jaren of zelfs decennia lang volhouden. Totdat het zo knelt dat je het wel MOET uittrekken. Omdat het je de adem beneemt. Verkrampt. Je levenslust reduceert tot een mandarijn die al drie maanden in de fruitschaal ligt.

Wat nou als je met een open, lichte blik kijkt naar wat jou lucht geeft? Waar je stiekem naar verlangt in je leven of werk.

Welke kant van jou heeft bijvoorbeeld al te lang het daglicht niet gezien? Welke versie van jezelf zit te wachten om eindelijk weer eens buiten te spelen?

Laat dan een beeld of idee opkomen van iets concreets dat je de komende weken kunt doen dat daar bij past.

Wat een opluchting zal dat zijn!